Konsep asas kesihatan dan kesejahteraan diri (160pp) World Health Organization (WHO) (2003), mentakrifkan kesihatan sebagai kesempurnaan kesihatan fizikal, kesihtan mental dan kesejahteraan sosial, bukan sekadar ketiadaan penyakit dan lemah. Pernyataan berikut menekankan bahawa bukan faktor penyakit sahaja akan mempengaruhi kesihatan individu. Konsep kesihatan sebagai keseimbangan antara dimensi sosial, fizikal, psikologi, intelektual, alam sekitar dan spiritual seseorang (Donatelle et al., 1999). Intihannya, kesihatan seseorang itu bergantung kepada pemilihan gaya hidupanya yang positif ataupun negatif. Dunn (1959) menggunakan perkataan kesejahteraan untuk menerangkan proses aktif yang seseorang mula sedar dan membuat pilihan peribadi untuk mencapai keadaan yang lebih sihat dalam semua dimensi penting dalam kehidupan mereka. Konsep kesejahteraan boleh dilihat sebagai komitmen dalam batasan dan potensi peribadi ke arah kesihatan yang optimum, daripada hanya fokus untuk bebas dari penyakit (Edlin & Golanty, 2010). Tuntasnya, kesihatan ialah keadaan sihat sejahtera pada masa tertentu berdasarkan keupayaan individu melakukan aktiviti asas dalam kehidupan seharian. Manakala, kesejahteraan merujuk kepada memperkayakan sikap terhadap kesihatan akan membantu mengurangkan faktor risiko penyakit yang berpotensi dan meningkatkan kesejahteraan.